ما بزرگ تر ها نامرد ترین آدم هاییم در حق خواهر و برادر کوچکمان قبل از اینکه به پختگی پدر و مادر شدن برسیم جفت پا می پریم توی تربیتشان - به اسم اینکه فاصله نسلی کمتری داریم و بهتر می فهمیمشان- لوسشان می کنیم ظلم می کنیم بهشان بعد انتظار داریم بتوانند به تنهایی دنیا را جا به جا کنند دست کم می گیریمشان چند سال بزرگتریمان باعث می شود یادمان برود سهممان از پدر و مادر یکسان است امروز به خودم به همسرم قول دادم نگذارم هیچ کداممان حق خواهر و برادرهای کوچکترمان را از پدر و مادر بخوریم چه وقتی سایه شان بر سرمان ست چه وقتی برای همیشه غم نداشتنشان کمرمان را خم می کن

حاجی جان

نیستی اما

تمام خانه

بوی تو را

صدای تو را

تصویر تو را دارد...

چای دوست ندارم اما

هر روز صبح

عشق دم کرده ات را

می نوشم

و مست می شوم